havenkwartier deventer - europan 2011

Het Havenkwartier in Deventer is niet alleen het meest populaire plangebied van de europan 2011. Het is bovenal een complexe opgave waarbij herbestemming logische klinkt maar in de praktijk moeilijk zal blijken. Vooral de grijze silo kent grote beperkingen omdat ingrepen op constructief niveau al snel onmogelijk zijn. "Openingen groter dan een deur zijn incidenteel in de schachten te maken", zo staat te lezen in het constructief rapport.
Het gebied wordt gekenmerkt door de rauwe, industriële en pragmatisch gebouwen. In tegenstelling tot de Deventer binnenstad, waarbij de keuze voor restauratie en het behoud van de historische sfeer resulteert in 'onwerkbare monumenten', is in deze ongepast. Nieuwe gebouwen moeten samen met de herbestemming van bestaande de huidige ruwe esthetiek van het gebied adopteren. Een voortzetting van de reeds aanwezige "bottom-up" benadering is de sleutel voor dit gebied gezien de huidige economische en culturele aspecten.

Dat bij de jury de "bridge display" niet in de smaak is gevallen is verklaarbaar. Echter dat sommige prijswinnende plannen niet aan de casus voldoen is opvallend te noemen. Zoals de grens van het plangebied waarbinnen de ontwikkeling mocht plaatsvinden. En de eerder genoemde constructieve beperkingen van de grijze silo.

> juryrapport

 

verval mag en kwetsbaarheid is een kwaliteit

Herbestemming en hergebruik zijn actuele thema's in de architectuurpraktijk mede doordat 80% van onze totale gebouwenvoorraad jonger is dan 50 jaar, en de laatste 70 jaar meer gebouwen zijn neergezet dan in de hele geschiedenis daarvoor.

Vanuit deze cijfers geredeneerd is het goed denkbaar dat er in de (nabije) toekomst meer bouwwerken in verval zullen treden. Maar wij Nederlanders zijn opgeruimd, netjes en geördend, met als gevolg dat ruïnes in ons land spaarzaam zijn in vergelijking tot bijv. Groot-Brittannië en Frankrijk.

OPGAVE:
Een architectonisch ontwerp dat als een interventie reageert op de restanten van de voormalige "Srokartonfabriek de Toekomst II te Scheemda" met als doel de desolate plek weer toegankelijk te maken middels een nieuwe bestemming, maar tegelijkertijd ook een "pleidooi" te laten zijn voor het proces van verval.

verval versus interventie

DE VRAAGSTELLING / PROBLEEMSTELLING:
Is het mogelijk om het verval van een gebouw als een natuurlijks iets te "accepteren" en mogelijk als
kwaliteit te gebruiken bij een nieuwe interventie?